Διαπερινεϊκή Βιοψία Προστάτη με MRI-fusion

Τι είναι η διαπερινεϊκή βιοψία προστάτη με MRI-fusion;

Η βιοψία προστάτη είναι η επέμβαση κατά την οποία λαμβάνονται μικρά δείγματα ιστού από τον αδένα του προστάτη και εξετάζονται μικροσκοπικά από παθολογοανατόμο για να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν καρκινικά κύτταρα. Συστήνεται όταν υπάρχει κλινική υποψία καρκίνου του προστάτη — για παράδειγμα, όταν η εξέταση αίματος PSA είναι αυξημένη, όταν αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, ή όταν εντοπίζεται ανωμαλία στο MRI.

Η διαπερινεϊκή βιοψία MRI-fusion συνδυάζει δύο τεχνολογίες για τη βελτίωση της ακρίβειας. Αρχικά, εκτελείται πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία (mpMRI) πριν από την επέμβαση. Στη συνέχεια, οι εικόνες MRI συγχωνεύονται ηλεκτρονικά με τον υπέρηχο σε πραγματικό χρόνο κατά τη βιοψία, επιτρέποντας την ακριβή στόχευση τυχόν ύποπτων περιοχών που εντοπίστηκαν στο MRI — ενώ παράλληλα λαμβάνονται συστηματικά δείγματα από όλες τις περιοχές του προστάτη.

Οι βελόνες εισάγονται μέσω του δέρματος του περινέου (η περιοχή μεταξύ του οσχέου και του πρωκτού) και όχι μέσω του ορθού, γεγονός που μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο λοίμωξης.

Σε ποιους συστήνεται βιοψία προστάτη;

Η βιοψία προστάτη συστήνεται σε άνδρες στους οποίους υπάρχει εύλογη υποψία καρκίνου του προστάτη βάσει:

• Αυξημένου ή αυξανόμενου PSA (προστατικό ειδικό αντιγόνο)
• Ύποπτων ευρημάτων στο mpMRI (βαθμολογίες PIRADS 3, 4 ή 5)

Η απόφαση για σύσταση βιοψίας λαμβάνει υπόψη τον βαθμό της υποψίας, την ηλικία και τη γενική κατάσταση υγείας, τις πιθανές συνέπειες εύρεσης ή διαφυγής καρκίνου, καθώς και τις αξίες και προτιμήσεις του ασθενούς. Δεν απαιτεί βιοψία κάθε αυξημένο PSA· ομοίως, ορισμένες ανωμαλίες στο MRI μπορεί να δικαιολογούν παρακολούθηση αντί άμεσης δειγματοληψίας.

Τι να περιμένετε: πριν, κατά τη διάρκεια και μετά

Πριν την επέμβαση

Θα έχετε ήδη κάνει mpMRI σάρωση του προστάτη, και οι εικόνες θα έχουν αξιολογηθεί από εξειδικευμένο ακτινολόγο που θα βαθμολογήσει τυχόν ύποπτες περιοχές με βάση την κατάταξη PIRADS. Ελέγχεται δείγμα ούρων για να αποκλειστεί ενεργός λοίμωξη. Η αντιπηκτική αγωγή ρυθμίζεται βάσει οδηγιών. Θα σας ζητηθεί να νηστεύσετε πριν από την επέμβαση λόγω της γενικής αναισθησίας ή καταστολής.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης

Θα ξαπλώσετε ανάσκελα με ανυψωμένα πόδια. Ένας λεπτός ανιχνευτής υπερήχων τοποθετείται στο ορθό για να απεικονίσει τον προστάτη. Οι εικόνες MRI συγχωνεύονται ηλεκτρονικά με τον υπέρηχο σε πραγματικό χρόνο. Βελόνες βιοψίας εισάγονται μέσω του δέρματος του περινέου — που απολυμαίνεται και καλύπτεται — στον προστάτη υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση. Συνήθως λαμβάνονται 20–30 κυλίνδρικα δείγματα: ένα συστηματικό σύνολο που καλύπτει όλες τις ζώνες του προστάτη, συν επιπλέον στοχευμένα δείγματα από ύποπτες βλάβες στο MRI. Η επέμβαση διαρκεί περίπου 30–45 λεπτά.

Μετά την επέμβαση

Ορισμένοι άνδρες έχουν ουροκαθετήρα στο τέλος της επέμβασης, ο οποίος αφαιρείται αργότερα την ίδια μέρα όταν τα αποτελέσματα της αναισθησίας υποχωρήσουν. Αίμα στα ούρα, στα κόπρανα και στο σπέρμα είναι αναμενόμενο και μπορεί να διαρκέσει έως 3–4 εβδομάδες — αυτό είναι φυσιολογική συνέπεια της βιοψίας. Πιείτε αρκετά υγρά τις επόμενες ημέρες. Αποφύγετε την έντονη σωματική δραστηριότητα για μία εβδομάδα.

Επικοινωνήστε αμέσως με την κλινική ομάδα εάν εμφανίσετε θερμοκρασία πάνω από 38°C, ρίγη, σοβαρή δυσκολία κατά την ούρηση ή επιδεινούμενο πόνο.

Αποτελέσματα και επόμενα βήματα

Τα αποτελέσματα της βιοψίας είναι συνήθως διαθέσιμα εντός μίας έως δύο εβδομάδων. Κλείνεται ραντεβού στο ιατρείο για τη συζήτηση των ευρημάτων.

Εάν η βιοψία δεν ανιχνεύσει καρκίνο, το αποτέλεσμα ερμηνεύεται σε συνδυασμό με το επίπεδο PSA, τα ευρήματα του MRI και την κλινική εικόνα. Μπορεί να συσταθεί πρόγραμμα τακτικών ελέγχων PSA και, εάν κρίνεται σκόπιμο, επαναλαμβανόμενου MRI.

Εάν ανιχνευθεί καρκίνος του προστάτη, η έκθεση του παθολογοανατόμου θα περιγράφει τον βαθμό του καρκίνου χρησιμοποιώντας το σύστημα Gleason score και Grade Group. Αυτό, μαζί με το επίπεδο PSA, τον αριθμό θετικών δειγμάτων και πληροφορίες σταδιοποίησης, αποτελεί τη βάση μιας πολυεπιστημονικής συζήτησης για τις επιλογές αντιμετώπισης. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν ενεργό παρακολούθηση, ακτινοθεραπεία, χειρουργική επέμβαση ή εστιακή θεραπεία. Όλες οι επιλογές θα συζητηθούν διεξοδικά ώστε οι αποφάσεις θεραπείας να λαμβάνονται από κοινού.